سایه

دلت که گرفته باشد….

قطره به قطره دلتنگی سرازیر می شود از چشمانت….

وآهی سرد روی گونه هایت…

مگر چقدر می توانی طاقت بیاوری!؟….

دلت که گرفته باشد….

فقط…

یک نفر باید باشد…

فقط..

تازه آغاز ماجراست…..

قدم به قدم خاطرات می آیند….

روحت را میخراشند….

وتو ناچار می شوی به سکوت….

و تحمل بغضی تلخ….

دلت که گرفته باشد…