سایه

‎وَ...خُدا‌از‌قَلب‌هایمان‌با‌خَبر‌است...

‹دل‌نهادم‌بهِ‌صبوری‌،که‌جز‌آن‌چاره‌ندارم...

زندگی آب روانی است، روان می گذرد

هر چه تقدیر من و توست، همان می گذرد..