سایه

بعضی رفتن‌ها، سکوتِ سنگینی به جای خود می‌گذارند؛ سکوتی که هیچ کلامی نمی‌تواند از پسِ معنا کردنش برآید. انگار تمامِ جهت‌نماهای زندگی ناگهان از کار افتاده‌اند و ما، در میان این بی‌هدفی، تنها ماندیم. شهادتِ او، نه فقط یک واقعه، که یک حفره‌ی عمیق در قلبِ تک‌تکِ ما بود؛ جای خالی‌ای که هیچ‌کس، هیچ‌گاه پر نخواهد کرد.