سایه

زمان، مانندِ بارانی است که بر خاکِ سوخته می‌بارد؛

نه می‌روید، و نه می‌نشیند.

من در فصلِ گذار ایستاده‌ام،

جایی که رنگ‌ها هنوز می‌شناسند اما معنا را فراموش کرده‌اند…

درست در میانه‌یِ یک نفس، میانِ یک حس، و میانِ دو غریب...