قطع امید...
رها
چهارشنبه بیست و ششم شهریور ۱۴۰۴، 1:27
فکر کن اون بیمار عزیزت باشه ...دیگه خواب نخواهی داشت هر شب نگرانی و دلهره وترس اینکه هر لحظه ممکنه از دستش بدی کل روانتو آزار میده...سخته میدونم حتی فکر کردن بهش آدم رو اذیت میکنه اما باید واقعیت هر چیزی رو قبول کرد هر چند سخت اما باید باید باید به خودت بقبولونی که تنها معجزه میتونه جلوی پیشرفت و حتی درمان بیماری باشه...