کنج امن...
خوشحالم که اینجا، در این کنجِ امن، کنارم هستید
😊😊😊
سلام به همراهانِ همیشگی و مسافرانِ تازهواردِ این خانه!
🙋🙋🙋
گاهی که به روزهایِ وبلاگنویسیام نگاه میکنم، میبینم که اینجا فقط یک صفحه پر از کلمات نیست؛ اینجا یک «کنجِ امن» است. جایی که میشه بدون نقاب، بدونِ هیاهویِ شبکههای اجتماعی و بدونِ عجله، از دغدغهها، یادگاریها و حالِ خوبِ روزمره رو نوشت...
میخواستم بگم حضورِ تکتکِ شما، اینجا رو گرم نگه داشته. تکتکِ کامنتهاتون، حتی آنهایی که فقط یک «سلام» ساده هستن، برای من حکمِ چراغی رو دارن که راه را روشن میکنن. اینکه میدانم خوانندگانی دارم که گوش شنوایِ کلماتِ من هستند، بزرگترین انگیزه برایِ «بودن» و «نوشتن» است.
دوست دارم این صفحه، برای شما هم همانقدر که برای منه، جایِ آرامی باشه. جایی که بشه برای چند دقیقه از دنیایِ پرشتاب بیرون دور شد، نفسی تازه کرد و بعد دوباره به مسیر برگشت.
ممنونم که وقتِ ارزشمندتان را اینجا میگذرانید. نوشتنِ من، با بودنِ شما معنا پیدا میکنه.
راستی، امروز حالِ دلتون چطوره؟ خوشحال میشوم اگر دوست داشتید، در بخش نظرات کمی از حالوهوای این روزهاتون برای من بنویسید....